Minder, minder, minder… MEER!

Minder in de pap te brokken, minder krijgen, minder gelijkheid maar steeds meer geven, dat is een korte opsomming van de situatie waarin Vlaanderen zich bevindt, met dank aan al de voorbije regeringen en politieke strekkingen. Zelfs zij die een klein beetje rechts spreken, handelen voor het merendeel links. Dit met de toelating van een groot deel van de Vlamingen die er voor beducht zijn om in een rechts hoekje te worden gezet of als “niet solidair” te worden bestempeld. Vlamingen die niet geloven dat Vlaanderen onafhankelijk kan zijn en blijven.

De doorsnee Vlaming, die over het algemeen een noeste werker is en die, meestal toch, logisch denkt, werkt hard en wil iets bereiken voor zichzelf en voor het nageslacht. Dat weet men maar al te goed in de rest van het land. In een normaal land, in een normale situatie wordt dat ook beloond. Maar niet in een kunstmatig land waar een groot deel van de ene groep teert op de verdiensten van de andere. Dat op zich is al erg genoeg maar daar houdt het niet mee op.

Dat de doorsnee Vlaming zich blijkbaar graag onderwerpt is ook geweten en daar wordt dan ook gretig gebruik van gemaakt, dat is ook logisch. De doorsnee Vlaming wil zich blijkbaar laten uitbuiten want hij/zij stemt op partijen die dit doen, alles onder het mom van rechtvaardigheid, of noodzaak om de Belgische constructie in stand te houden. Niets is minder rechtvaardig dan wat er hier al werd opgelegd en in akkoorden en wetten gegoten ten nadele van de Vlamingen. Hoe is dat allemaal mogelijk? Doodgewoon omdat de Vlaming het toelaat.

De vertegenwoordiging van de Vlamingen in de parlementen is niet recht evenredig verdeeld. Dat hebben we te danken aan de voorbije staatshervormingen e.d. die er voor gezorgd hebben dat de bevolkingsgroep die kleiner is, meer te zeggen heeft dan de bevolkingsgroep die groter is. Het is onrechtvaardig maar daar trekken de uitvinders van deze situatie, en zij die deze in stand houden, zich geen zier van aan. Ze hebben er zelf teveel baat bij. Ze hebben een heleboel stokken in de Vlaamse wielen gestoken met zulke kafkaiaanse* maatregelen, wetten enz. zoals bv. de grendelgrondwet, de pariteit in de federale regering, de alarmbelprocedure en de bijzondere meerderheidswetten. Zie ook het artikel: “Vlaamse stem minder waard” op onze nationale webstek:

http://www.vlaamsbelang.org/nieuws/10752

*Het is interessant om te lezen wat de Van Dale hierover zegt, vooral dat wat op het einde tussen haakjes staat en dat een juiste beschrijving is van wat er gebeurt op Belgisch en Europees niveau:

 “Betekenis: lijkend op de sfeer in de boeken van de Duitstalige Praagse schrijver Franz Kafka (1883-1924), op raadselachtige wijze beangstigend, bedreigend (vooral door een overgeperfectioneerde samenleving die zich aan de controle van het individu onttrekt) (Van Dale).”

Na deze verkiezingen kan men niet triomfantelijk en onafhankelijk roepen: “Lang leve de Vlaamse Leeuw” want de echte Vlaamse Leeuw werd (letterlijk en figuurlijk) frontaal aangevallen en moest een deel van zijn gebied afstaan. Er loopt een reuze panda rond die al eens van een podium is gedonderd en die met het leeuwendeel van de buit is gaan lopen. Is dat een vermomde Vlaamse leeuw? Dat zal de toekomst uitwijzen, maar vele kiezers hebben dat blijkbaar wel gedacht. Deze verkiezing brengt dan ook niet de broodnodige verandering. Er is slechts een verschuiving geweest van rechts naar wat minder rechts. De nodige verandering moest een verschuiving van links naar rechts brengen en dat heeft niet mogen zijn. De situatie blijft status-quo of wordt misschien wel slechter. Ook dat zal de toekomst uitwijzen. Veelbelovend voor Vlaanderen is het alleszins niet, trouwens dat kunnen de Belgische machthebbers niet toelaten, die vechten wel, met hand en tand, voor hun Belgische rechten met Waalse en Brusselse maar ook met Vlaamse hulp.

Zie ook een artikel verschenen op Golfbrekers:

http://www.golfbrekers.be/je-zou-maar-een-rechtse-waal-zijn/

Wat we blijkbaar wel in overvloed hebben in Vlaanderen zijn een heleboel gepluimde kippen. Die hebben weinig of niets te zeggen en zijn al vlug tevreden met wat ze links en rechts kunnen bijeen scharrelen terwijl ze, onderling kakelend, rondlopen en zich verder van niets veel aantrekken. De reden waarom ze geduld worden en nu en dan een graantje mogen mee pikken is omdat ze blijkbaar gouden eieren leggen. Daarom worden ze ook niet volledig kaal geplukt want dat zouden ze niet overleven en wie wil de kip met de gouden eieren slachten? Daar moet men al aartsdom voor zijn, en dat zijn de machtshebbers niet. Ze zijn van alles maar dom zijn ze niet.

Zolang de kippen blijven leggen, weinig of niets kosten en weinig of niets eisen zijn ze tamelijk veilig. Het is een vals gevoel van veiligheid want het leidt langzaam maar zeker naar de ondergang, maar hé, het zal onze tijd wel duren, zeggen sommigen. Dat ze zelf niet van hun gouden eieren mogen genieten schijnt hun niet al teveel te deren. Ze klagen wel maar ze werken zich liever kapot dan op te staan voor hun rechten.

En de Vlaamse Leeuw? Hij likt zijn wonden en moet eerst terug op krachten komen. Hij kreeg dan wel rake klappen maar verdwenen is hij niet! Zoals hij steeds de weg heeft getoond zal hij dat ook nu blijven doen, zelfs als anderen met de pluimen gaan lopen. Voor de Leeuw komen Vlaanderen en de Vlamingen op de eerste plaats. De Leeuw heeft trouwens indirect al meer bereikt dan men op het eerste zicht kan waarnemen. Wie uiteindelijk het doel van de Leeuw bereikt is minder belangrijk dan dat het doel bereikt wordt.

En Vlaanderen? Ooit zal het hopelijk ontwaken uit zijn kunstmatige coma en met een overrompelende meerderheid opstaan voor zijn rechten, voordat het geen rechten meer zal hebben.

 

 

Misschien bent u ook geïnteresseerd in ...