Hoe belangrijk is een naam?

Deze vraag werd gesteld en beantwoord door een zeer beroemde Engelse schrijver uit de zestiende eeuw: William Shakespeare. In zijn toneelstuk: “Romeo and Juliet” zegt hij dat een naam niet echt belangrijk is want een bloem, een roos in dit geval, zou nog steeds even lekker ruiken als het een andere naam droeg, met andere woorden: de naam of benaming van een object verandert niets aan de natuur en/of de eigenschappen van het object. Het is gewoon logica.


Neem nu de benaming “despoot”: iemand die regeert met absolute macht. In de tweede helft van de achttiende eeuw waren er “verlichte despoten” die een beetje meer rekening hielden met het volk maar die toch nog het laatste woord hadden: “alles voor het volk, niets door het volk.” In de negentiende eeuw is de situatie geëvolueerd naar meer participatie van het volk. In het begin van de twintigste eeuw, met het algemeen stemrecht en de vertegenwoordiging en participatie van het volk via politieke partijen, werd de democratie werkelijkheid. Maar is dat ook zo, of is dat nu ook nog zo?


De huidige situatie lijkt op een democratie maar is het in feite niet en zou iedereen zorgen moeten baren. Men kan zich afvragen in hoeverre het volk zijn lot, en zijn toekomst, nog in handen heeft en mee kan bepalen. De huidige machtshebbers nemen woorden zoals democratie, vrijheid en verdraagzaamheid in de mond terwijl ze het volk, of een deel van het volk, zonder schroom onderdrukken, hun vertegenwoordigers valselijk beschuldigen en feiten verdraaien. Vooral dat deel van het volk dat vragen durft te stellen. De onderdrukking gebeurt niet gewapenderhand maar met maatregelen en wetten die tegen het gezond verstand indruisen en die aan een “benevelde” en verkeerd ingelichte massa verkocht worden onder de benaming van democratie. De benaming democratie wordt overvloedig gehanteerd i.v.m. de gevoerde politiek maar veranderd niets aan de werkelijke natuur van die politiek. De gevoerde politiek is alles behalve democratisch. Dagelijks komen hiervan voorbeelden en feiten aan het licht maar de situatie is blijkbaar nog niet erg genoeg om een meerderheid te overtuigen dat we een totaal verkeerde koers varen. Niet vooruit maar achteruit. Terug naar het despotisme.


Op Wikipedia kan men het volgende lezen over despotisme:


“Tegenwoordig is er geen enkel regime ter wereld dat zichzelf despotisch noemt, hoe dictatoriaal het ook geregeerd wordt. Zelfs het genocidale regime van Pol Pot noemde het land Democratisch Kampuchea. Er is altijd wel een façade van een volksvertegenwoordiging, die in grote delen van de wereld geen macht heeft, laat staan dat die een regering zou kunnen wegstemmen.”


Trouwens het woord democratie was ook te vinden in de benaming van het vroegere communistische Oost Duitsland: de “Duitse Democratische Republiek” of DDR in het kort. Als men communistische en/of totalitaire regimes bekijkt dan hebben ze allen wel ergens het woord “democratie” of “van het volk” in hun benaming of manifest staan: bvb de “Chinese Volksrepubliek” of de “Democratische Volksrepubliek Korea”. Dit is het beste bewijs dat de benaming niets met de natuur van de zaak te maken heeft en hier gebruikt wordt om te misleiden.


De manier waarop Europa en vele van de individuele lidstaten nu worden geregeerd heeft niets meer te maken met democratie maar ligt op de weg naar een nieuwere vorm van despotisme. Een vorm die nu nog verborgen zit achter een misleidende façade van democratie. Democratie is een misbruikte benaming geworden, een dun laagje fineer en vernis dat een gevaarlijke inhoud bedekt maar de natuur ervan niet verandert. Het volk wordt niet geleid door het volk maar misleid door hun leider(s).

Misschien bent u ook geïnteresseerd in ...