Geschiedvervalsing op z’n Belgisch: Frontbeweging doodgezwegen in Expo 14-18

Op 25 februari werd in het Koninklijk Museum van het Leger en de Krijgsgeschiedenis de “Expo 14-18” geopend, met de ondertitel “Dit is onze geschiedenis”. Wie deze tentoonstelling bezoekt, zal nooit te weten komen dat het Belgisch leger tijdens de Grote Oorlog een verdeeld leger was, waar Vlaamse soldaten gecommandeerd werden door Franstalige officieren, die niet eens de taal van hun soldaten spraken.


Aan het Activisme worden acht lijntjes besteed, en in een filmfragment over Brussel tijdens de bezetting horen we een Duitse officier een hoogdravend exposé geven over de steun die Duitsland aan de Vlamingen moet geven. Het is tendentieus en heel weinig, maar het is tenminste nog een verwijzing. Over de Frontbeweging vinden we gewoon niets. Nochtans is daar de basis gelegd voor de politieke Vlaamse Beweging en de strijd voor zelfbestuur, toch een fundamenteel en zelfs bepalend gegeven in de geschiedenis van de voorbije eeuw.


In deze tentoonstelling lijken de Vlamingen niet te bestaan. Er lijken alleen Belgen te zijn. In het onderdeel “De Westhoek” wordt meer aandacht besteed aan de soldaten van de verschillende koloniale legers dan aan de Vlamingen. Er is zelfs meer aandacht voor de dieren – honden, paarden en ezels – in de oorlogvoering, dan voor de Vlaamse soldaten. Ook in de filmfragmenten waarin de nasleep van de Grote Oorlog wordt geschetst, is geen sprake van de gevolgen die de oorlog heeft gehad voor de emancipatiestrijd van Vlaanderen. Men vermeldt terecht dat de Russische Revolutie, het fascisme, het nationaalsocialisme, het enkelvoudig stemrecht en het pacifisme gevolgen waren van de Grote Oorlog, maar de Frontbeweging, de IJzerbedevaarten en de strijd voor zelfbestuur worden niet eens genoemd.


Het is al “België” en “Belgen” dat de klok slaat. In een museum van het Belgisch leger besteedt men zelfs geen voetnoot aan de historische ommekeer die dit leger heeft doorgemaakt: van een door Nederlandsonkundige Franstaligen geleide strijdmacht naar een tweetalig leger met ook Vlaamse officieren.


Dit is pure belgicistische geschiedvervalsing. In het Wetenschappelijk Comité zitten nochtans grote namen als Sophie De Schaepdrijver, Luc De Vos en Bruno De Wever. Het is ondenkbaar dat zij die lacunes niet hebben opgemerkt. Wat is het nut van al die eminente historici als zij niet in staat of niet bereid zijn op hun strepen te staan om zo’n amputatie van de geschiedenis tegen te houden? Is het weer het klassieke verhaal van de brave Vlamingen die zwichten voor de chantage en de intimidatie van Franstalige belgicisten? Maar met een Pieter Lagrou en een van Ypersele de Strihou in het Wetenschappelijk Comité had men misschien niets anders mogen verwachten. Dit is niet onze geschiedenis. Dit is Belgische geschiedvervalsing. “Et pour les flamands la même chose.”


Vanmiddag zullen we hierover Minister van Defensie Pieter De Crem in de Senaat ondervragen. Het is onaanvaardbaar dat zo’n partijdige en eenzijdige tentoonstelling gesteund wordt door het Ministerie van Defensie. Als mensen willen liegen, moeten ze dat maar op eigen houtje doen, en op eigen kosten. De Minister moet zijn invloed aanwenden om minstens de zwaarste eenzijdigheden weg te werken.


Bart Laeremans
Senator

Misschien bent u ook geïnteresseerd in ...