BorgerBronx

“Ik ben de goeie en gij zijt de slechte, wij vechten het uit en omdat ik de goeie ben schiet ik je neer: pif-poef-paf! Gij moet dan vallen met luid gekerm en ik ben de winnaar.” Het was een spelletje dat velen onder ons in hun kindertijd hebben gespeeld. Het was altijd simpel en duidelijk: het goede overwint het kwade, altijd, in de spelletjes van onze kindertijd toch. Niemand liep ooit echt gevaar, werd ooit echt gewond of liep enig letsel op, hetzij misschien een geschaafde knie omdat men zich soms met veel overtuiging liet vallen met een acteertalent de beste acteur waardig.


 


Zondagnacht rond één uur werd een man neergekogeld op de Turnhoutsebaan. Dit is geen kinderspel meer maar een vermoedelijke afrekening onder bendeleden. Het slachtoffer, een man van 35 die beweerde dat de dader een machinegeweer gebruikte, werd geraakt in zijn voet en zijn knie. Ondertussen weten we van de nieuwsberichten dat het “slachtoffer”, Hakim El M. een beruchte Borgerhoutse gangster is, leider van de “Bende van de Zonstraat” die in 2005 tot zeven jaar cel werd veroordeeld.


 


Het drugsmilieu en de criminaliteit floreren in Borgerhout. Laat niemand het tegenovergestelde beweren. De mensen die er wonen voelen het. Het is het bewuste “buikgevoel”. Het gevoel dat je niet altijd concreet onder woorden kan brengen maar dat instinctief waarschuwende signalen zendt en waardoor je onbewust of bewust op je hoede bent. Het is hetzelfde instinct dat nodig is om te overleven en dat veel duidelijker aanwezig is bij dieren.


 


De feiten deden zich voor na middernacht, maar je zult maar toevallig terplekke zijn en ook geraakt worden. En de feestraad, ik bedoel de districtsraad, die organiseert stoeten en feesten want Borgerhout moet positief in het nieuws komen. Hoe naïef of hoe wereldvreemd zijn die mensen toch.

Misschien bent u ook geïnteresseerd in ...